Elke juni gaan we vijf dagen naar Portofino. De tas is al jaren dezelfde: een zachte leren weekendtas die onder de stoel past, en daarin elf stukken die ons van een ochtendduik naar een laat diner brengen zonder dat we ook maar één moment voor de kast hoeven te staan.
De lijst
- Drie gebreide polo's — ivoor, zand, navy. Overdag los gedragen, 's avonds onder een linnen jasje.
- Twee linnen overhemden — één wit, één met blauwe streep. Die doen het zware werk op de warmste dagen.
- Twee getailleerde shorts — ivoor en olijf. Lang genoeg om in een restaurant in te zitten.
- Eén linnen broek — navy. Voor het diner, en de vlucht naar huis.
- Eén zwemshort — die ook dienstdoet als reserveshort als de andere twee in de was zijn.
- Eén ongevoerd linnen jasje — het enige 'nette' stuk, en de reden dat je je nooit te casual gekleed voelt.
- Eén paar suède loafers — gedragen in het vliegtuig, zodat ze nooit in de tas hoeven.
De drie dingen die we nooit inpakken
Een tweede paar schoenen. Loafers gaan aan de kust overal mee naartoe, en minstens één keer per ongeluk de zee in. Iets zwarts. Het ziet er om twaalf uur 's middags verkeerd uit en laat elke zandkorrel zien. Een strijkijzer. Hang het in de badkamer, douchen, klaar.
De truc
Alles op de lijst is in vier kleuren — ivoor, zand, navy, olijf — dus elke bovenkant past bij elke onderkant. Dat zijn ruim veertig outfits uit elf stukken, en het is de hele filosofie van het huis in één tas.
